SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI: +48 502-619-281 E-MAIL: kancelaria@zawartka.pl
LEKARZ ORZECZNIK ZUS I KOMISJA LEKARSKA ZUS

LEKARZ ORZECZNIK ZUS I KOMISJA LEKARSKA ZUS

Od 2005 roku mamy powrót do modelu dwuinstancyjnego orzekania o niezdolności do pracy na szczeblu ZUS. Wyższą instancją nad lekarzem orzecznikiem jest komisja lekarska ZUS. Zasady orzekania o niezdolności do pracy przez lekarzy orzeczników ZUS i komisje lekarskie ZUS reguluje ustawa o emeryturach i rentach oraz rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z 12.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy.

Lekarz orzecznik wydając orzeczenie o niezdolności do pracy, dokonuje przy tym oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia:

  1. daty powstania niezdolności do pracy,
  2. trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy,
  3. związku przyczynowego niezdolności do pracy z określonymi okolicznościami,
  4. trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji,
  5. celowości przekwalifikowania zawodowego.

Przepisy przewidują, że jeśli nie ma możliwości ustalenia daty powstania niezdolności do pracy, a ustalono okres, w którym niezdolność do pracy powstała, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę końcową tego okresu. Jeżeli nie ma możliwości ustalenia ani daty, ani okresu powstania niezdolności do pracy, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie. Ustalenie daty powstania niezdolności do pracy ma kolosalne znaczenie przy stwierdzeniu uprawnień do świadczeń, albowiem jedną z przesłanek do otrzymania renty z tytułu niezdolności do pracy jest to aby niezdolność do pracy powstała w tzw. okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach).

Orzeczenie o niezdolności do pracy jest wydawane przez lekarza orzecznika na wniosek właściwej komórki organizacyjnej oddziału ZUS. Orzeczenie wydawane jest na podstawie bezpośredniego badania danej osoby oraz posiadanej dokumentacji medycznej, rentowej oraz innych dokumentów mających znaczenie dla wydania orzeczenia.

Oddział ZUS kieruje osobę ubiegającą się o świadczenie na badanie przez lekarza orzecznika w wyznaczonym terminie. W okolicznościach uzasadnionych stanem zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie badanie może być przeprowadzone w miejscu pobytu tej osoby za jej zgodą. Osoba wezwana na badanie ma obowiązek się na nie stawić, przy czym pierwsze nieuzasadnione niestawiennictwo skutkuje skierowaniem na badanie w nowo wyznaczonym terminie za zwrotnym poświadczeniem odbioru wraz z pouczeniem o skutkach niestawiennictwa, tj. odstąpieniu od dalszego postępowania w sprawie lub wstrzymaniu wypłaty renty.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach, orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu albo orzeczenie komisji lekarskiej, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie, do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji. Oznacza to, że ZUS nie może kwestionować orzeczenia lekarza orzecznika lub orzeczenia komisji przy wydawaniu decyzji w tych sprawach (tak SN w wyroku z dnia 12.10.2017 r., sygn. akt: I UK 415/16).

Dodaj komentarz

Close Menu